2026年9月13日

 聖書　ローマの信徒への手紙1：18-32(新共同訳)

18不義によって真理の働きを妨げる人間のあらゆる不信心と不義に対して、神は天から怒りを現されます。19なぜなら、神について知りうる事柄は、彼らにも明らかだからです。神がそれを示されたのです。20世界が造られたときから、目に見えない神の性質、つまり神の永遠の力と神性は被造物に現れており、これを通して神を知ることができます。従って、彼らには弁解の余地がありません。21なぜなら、神を知りながら、神としてあがめることも感謝することもせず、かえって、むなしい思いにふけり、心が鈍く暗くなったからです。22自分では知恵があると吹聴しながら愚かになり、23滅びることのない神の栄光を、滅び去る人間や鳥や獣や這うものなどに似せた像と取り替えたのです。24そこで神は、彼らが心の欲望によって不潔なことをするにまかせられ、そのため、彼らは互いにその体を辱めました。25神の真理を偽りに替え、造り主の代わりに造られた物を拝んでこれに仕えたのです。造り主こそ、永遠にほめたたえられるべき方です、アーメン。26それで、神は彼らを恥ずべき情欲にまかせられました。女は自然の関係を自然にもとるものに変え、27同じく男も、女との自然の関係を捨てて、互いに情欲を燃やし、男どうしで恥ずべきことを行い、その迷った行いの当然の報いを身に受けています。28彼らは神を認めようとしなかったので、神は彼らを無価値な思いに渡され、そのため、彼らはしてはならないことをするようになりました。29あらゆる不義、悪、むさぼり、悪意に満ち、ねたみ、殺意、不和、欺き、邪念にあふれ、陰口を言い、30人をそしり、神を憎み、人を侮り、高慢であり、大言を吐き、悪事をたくらみ、親に逆らい、31無知、不誠実、無情、無慈悲です。32彼らは、このようなことを行う者が死に値するという神の定めを知っていながら、自分でそれを行うだけではなく、他人の同じ行為をも是認しています。 

説教「神の放任」

ここには、人が神様を神様として礼拝せず、自分の思い通りにしようとすると心が歪み、間違った行動へ進んでしまうと書かれています。「神の真理を偽りに替え、造り主の代わりに造られた物を拝んでこれに仕えた」とあるように、神様との関係がひっくり返ることが罪（自己中心のために神様から離れること）の始まりです。その結果、人の心には高慢や貪欲、妬みなどの悪意が生まれ、社会にも陰口や争い、差別などの悪が広がります。これは神様が人を罪の結果に任せられた（罪に支配された人は、これを"自由"だと思い違いする）ためであり、自業自得とは言え、私たちはその苦しさを味わっています。しかし神様は、そのような私たちを救うために、御子イエス様を十字架の死に渡し、私たちの罪に対する罰を代わりに受けさせられました。だから、イエス様を信じる人は罪を赦していただける。私たちは神様を造り主として礼拝し感謝する、神様との正しい関係を取り戻すことで本当の自分を回復するのです。このイエス様の救いの恵みを信仰によって受け取る人は幸いです。その人は神様の愛を信頼し、隣人を大切にして生きていけるのです。

Romans 1

God's Wrath on Unrighteousness

18For the wrath of God is revealed from heaven against all ungodliness and unrighteousness of men, who by their unrighteousness suppress the truth. 19For what can be known about God is plain to them, because God has shown it to them. 20For his invisible attributes, namely, his eternal power and divine nature, have been clearly perceived, ever since the creation of the world, in the things that have been made. So they are without excuse. 21For although they knew God, they did not honor him as God or give thanks to him, but they became futile in their thinking, and their foolish hearts were darkened. 22Claiming to be wise, they became fools, 23and exchanged the glory of the immortal God for images resembling mortal man and birds and animals and creeping things.24Therefore God gave them up in the lusts of their hearts to impurity, to the dishonoring of their bodies among themselves, 25because they exchanged the truth about God for a lie and worshiped and served the creature rather than the Creator, who is blessed forever! Amen.

26For this reason God gave them up to dishonorable passions. For their women exchanged natural relations for those that are contrary to nature; 27and the men likewise gave up natural relations with women and were consumed with passion for one another, men committing shameless acts with men and receiving in themselves the due penalty for their error.28And since they did not see fit to acknowledge God, God gave them up to a debased mind to do what ought not to be done. 29They were filled with all manner of unrighteousness, evil, covetousness, malice. They are full of envy, murder, strife, deceit, maliciousness. They are gossips, 30slanderers, haters of God, insolent, haughty, boastful, inventors of evil, disobedient to parents, 31foolish, faithless, heartless, ruthless. 32Though they know God's righteous decree that those who practice such things deserve to die, they not only do them but give approval to those who practice them.

Sermon Summary: "God's Allowing" (Romans 1:18–32)

God created the world and each one of us, and He lovingly protects us every day. However, human beings often fail to give thanks to God even though we know He exists. Instead, we sometimes treat created things—nature, animals, or other objects—as if they were gods. The Bible calls this "idolatry," a sin that saddens God because it means turning away from Him in self-centeredness. At its core, idolatry is about trying to fulfill our own desires. The true nature of an idol is actually the self—we make ourselves into gods and end up worshiping our own desires rather than the Creator.

In the Letter to the Romans, the Apostle Paul writes, "The wrath of God is revealed from heaven against all ungodliness and unrighteousness of people." Ignoring God and living selfishly takes us away from the relationship we were meant to have with Him. God desires that we honor Him, give thanks, and live in a loving, personal relationship with Him.

Yet, in our natural state, we are too weak to live in such a way on our own. That is why Jesus Christ, the Son of God, bore our sins on the cross and took upon Himself the wrath that we deserved. Those who believe in this loving Jesus are forgiven, saved, and welcomed as God's children—brothers and sisters of Christ.

No one is truly free from the need for the gospel, even if they do not realize it. As people who have received this grace, let us boldly say with Paul, "I am not ashamed of the gospel," worship God with confidence, and share the love of Jesus with those around us.

羅馬書 1

人類的罪惡

18原來，上帝的憤怒從天上顯明在一切不虔不義的人身上，就是那些行不義壓制真理的人。 19上帝的事情，人所能知道的，原顯明在人心裏，因為上帝已經向他們顯明。 20自從造天地以來，上帝的永能和神性是明明可知的，雖然眼不能見，但藉著所造之物就可以了解看見，叫人無可推諉。 21因為，他們雖然知道上帝，卻不把他當作上帝榮耀他，也不感謝他。他們的思想變為虛妄，無知的心昏暗了。 22他們自以為聰明，反成了愚昧， 23將不能朽壞之上帝的榮耀變為偶像，仿照必朽壞的人、飛禽、走獸、爬蟲的形像。24所以，上帝任憑他們隨著心裏的情慾行污穢的事，以致彼此羞辱自己的身體。 25他們將上帝的真實變為虛謊，去敬拜事奉受造之物，不敬奉那造物的主—主是可稱頌的，直到永遠。阿們！

26因此，上帝任憑他們放縱可羞恥的情慾。他們的女人把自然的關係變成違反自然的； 27男人也是如此，放棄了和女人自然的關係，慾火攻心，男的和男的彼此貪戀，行可恥的事，就在自己身上受這逆性行為當得的報應。

28他們既然故意不認識上帝，上帝就任憑他們存扭曲的心，做那些不該做的事， 29裝滿了各樣不義、邪惡、貪婪、惡毒，滿心是嫉妒、兇殺、紛爭、詭詐、毒恨，又是毀謗的、 30說人壞話的、怨恨上帝的、侮辱人的、狂傲的、自誇的、製造是非的、忤逆父母的、 31頑梗不化的、言而無信的、無情無義的、不憐憫人的。 32他們雖知道上帝判定做這樣事的人是該死的，然而他們不但自己去做，還贊同別人去做。

讲道要旨：《神的任凭 》（罗马书 1:18–32）

这段经文告诉我们，当人不把神当作神来敬拜，而是按照自己的想法行事时，心就会扭曲，走向错误的行为。正如经上所说："他们将神的真理变为虚谎，去敬拜事奉受造之物，不敬奉造物的主。"人与神的关系被颠倒，这就是罪的开始——因自我中心而远离神。结果，人心中就会产生骄傲、贪婪、嫉妒等恶意，社会中也充满了闲话、争斗、歧视等罪恶。

这是因为神任凭人面对罪的后果——被罪支配的人却误以为这是"自由"。虽然是自作自受，我们仍然要承受其中的痛苦。

然而，神为了拯救我们，将祂的儿子耶稣交在十字架上，使祂替我们承担罪的刑罚。因此，信靠耶稣的人可以得到赦免。我们以造物主为神来敬拜并感恩，就能恢复与神正确的关系，也恢复真正的自我。凭信心接受耶稣救恩的人是有福的，他们能信靠神的爱，并以爱心对待邻舍。

Roma 1

Semua manusia pantas dihukum oleh Allah

18Kabar Baik itu penting, sebab murka Allah terhadap semua dosa dan kejahatan manusia sudah sejak lama dinyatakan dari surga. Dosa dan kejahatan itu menghalangi manusia untuk mengenal ajaran yang benar dari Allah. 19Sebenarnya, hal yang seharusnya diketahui manusia tentang Allah sudah jelas sekali, sebab Dia sendiri sudah menyatakannya kepada manusia.

20Karena sejak penciptaan dunia, sifat-sifat-Nya sebagai Allah sudah terlihat jelas melalui seluruh ciptaan-Nya. Dengan demikian, kita mengerti hal-hal tentang Dia yang tidak bisa dilihat mata, yaitu keilahian-Nya dan kuasa-Nya yang kekal. Jadi tidak ada alasan apa pun bagi manusia untuk tidak mengenal Allah. 21Namun, meskipun mereka mengetahui tentang Dia, mereka tidak memuliakan-Nya sebagai Allah dan tidak bersyukur kepada-Nya. Sebaliknya, mereka memikirkan hal-hal yang sia-sia dan bodoh, sehingga pikiran mereka penuh dengan kegelapan. 22Mereka mengaku bijaksana, tetapi kenyataannya bodoh. 23Mereka menolak untuk memuliakan Allah yang kekal. Sebaliknya, mereka malah menyembah patung-patung berhala yang mereka buat sendiri dalam bentuk makhluk yang bisa mati, seperti manusia, burung-burung, binatang-binatang berkaki empat, dan binatang-binatang menjalar.24Oleh karena itu, Allah lepas tangan dan membiarkan mereka diperbudak oleh keinginan-keinginan mereka yang jahat. Akibatnya, mereka saling menajiskan tubuh mereka dengan melakukan berbagai perbuatan memalukan. 25Meskipun mereka tahu hal-hal yang benar tentang Allah, mereka memilih untuk percaya kepada yang salah. Daripada menyembah dan melayani Dia yang menciptakan segala sesuatu, mereka lebih memilih untuk menyembah ciptaan-Nya, padahal hanya Dialah yang layak dipuji untuk selama-lamanya! Amin.

26Nah, karena manusia bersikap seperti itu, maka Allah membiarkan mereka diperbudak oleh keinginan-keinginan mereka yang memalukan. Contohnya, ada perempuan-perempuan yang bersetubuh dengan sesama perempuan, padahal perbuatan itu tidak wajar dan seharusnya tidak boleh dilakukan. 27Begitu juga dengan laki-laki. Mereka mulai bosan pada persetubuhan yang wajar dengan perempuan, dan ingin melakukan hal yang memalukan, yakni bersetubuh dengan sesama laki-laki. Karena itu, mereka menerima hukuman Allah dalam diri mereka sesuai dengan cara hidup mereka yang memalukan itu.

28Manusia merasa tidak perlu lagi mengenal Allah. Oleh sebab itu, Allah lepas tangan dan membiarkan mereka diperbudak oleh pikiran mereka yang sia-sia, sehingga manusia semakin melakukan apa yang seharusnya tidak boleh dilakukan. 29Hati mereka dikuasai oleh segala macam dosa, seperti berbagai perbuatan cabul, pikiran jahat, kebencian, dan keserakahan. Pikiran mereka penuh dengan iri hati, keinginan membunuh, berkelahi, serta menipu. Mereka menyimpan dendam, memfitnah orang lain, 30dan saling menjelekkan. Mereka benci kepada Allah. Mereka juga kasar, congkak, menyombongkan diri, dan pintar memikirkan cara-cara baru untuk berbuat jahat. Mereka durhaka kepada orangtua, 31keras kepala, suka ingkar janji, masa bodoh terhadap orang lain, tidak mau memaafkan, dan tidak punya belas kasihan. 32Mereka sudah tahu hukum Taurat yang mengatakan bahwa orang yang hidup seperti itu pantas dihukum mati, tetapi mereka terus saja hidup dalam kejahatan, bahkan memuji orang lain yang juga melakukan kejahatan.

Ringkasan Khotbah: "Perkenanan Allah " (Roma 1:18–32)

Bagian ini mengajarkan bahwa ketika manusia tidak menyembah Allah sebagai Allah dan mengikuti keinginan mereka sendiri, hati mereka menjadi rusak dan mereka jatuh ke dalam perbuatan yang salah. Seperti tertulis: "Mereka menukar kebenaran Allah dengan dusta dan memuja serta melayani makhluk yang diciptakan, bukan Sang Pencipta." Dosa dimulai ketika hubungan kita dengan Allah terbalik dan kita menjauh dari-Nya karena sifat mementingkan diri sendiri.

Akibatnya, kesombongan, keserakahan, iri hati, dan niat jahat muncul dalam hati manusia, dan masyarakat dipenuhi dengan gosip, pertengkaran, dan diskriminasi. Ini terjadi karena Allah membiarkan manusia menghadapi akibat dosa mereka—orang yang dikuasai dosa salah mengira bahwa itu adalah "kebebasan." Walaupun merupakan akibat dari diri sendiri, kita tetap merasakan penderitaannya.

Namun Allah mengutus Anak-Nya, Yesus, untuk diserahkan kepada kematian di kayu salib, agar Ia menanggung hukuman atas dosa kita. Karena itu, orang yang percaya kepada Yesus menerima pengampunan. Dengan menyembah dan bersyukur kepada Allah sebagai Pencipta, kita memulihkan hubungan yang benar dengan-Nya dan menemukan kembali jati diri kita yang sejati. Berbahagialah orang yang menerima anugerah keselamatan ini melalui iman; mereka dapat mempercayai kasih Allah dan hidup dengan menghargai sesama.

羅馬書 1

人類的罪

18上帝對天頂發出受氣，譴責所有不虔不義的人；𪜶的不義阻擋人識真理。 19因為上帝有對𪜶顯明伊本身，所以𪜶應該對上帝有清楚的認識才著。 20對創世以來，上帝永遠的大能力及神聖，雖然肉眼看𣍐著，毋拘通過受造的物會當清楚看見，所以𪜶攏𣍐當推責任。

21因為𪜶雖然識上帝亦無尊重伊做上帝，嘛無給伊感謝；𪜶的思想反轉變做空空，心思愚戇，充滿烏暗。 22𪜶自稱聰明，其實愚戇。 23𪜶無將榮光歸互𣍐死滅的上帝，反轉去拜會死滅的人、飛鳥、禽獸、蟲𧒴等的像。24所以，上帝出在𪜶趁家己心內的慾望去做無清氣的代誌，致到彼此蹧躂家己的身體。

25𪜶用虛假替換上帝的真理。𪜶敬拜，服事被造物，無敬拜彼位造物主 — 伊才應該永遠得著稱讚。阿們！ 26因為按呢，上帝出在𪜶放縱通見笑的肉慾：查某人及查某人用違反自然的性關係代替及查甫人自然的關係； 27查甫人嘛仝款放拺及查某人自然的性關係，彼此慾火攻心；查甫人及查甫人做見笑的代誌，結果著受偏差的行為該受的報應。

28既然𪜶無欲真正認識上帝，上帝就出在𪜶的心思敗壞，去做無應該做的代誌。 29𪜶充滿逐款的不義、歹心、貪心、惡毒、滿心怨妒、謀殺、鬥爭、奸詐、陰謀、講尻脊後話、 30誹謗、怨恨上帝、侮辱人、驕傲、誇口、製造是非、忤逆父母、 31無明理、無守約、無情、無憐憫。 32𪜶雖然知，照上帝公義的判斷，做諸個代誌的人應該死；𪜶毋若家己做，甚至嘛贊成別人按呢做。

「上帝的放任」 羅馬書1:18-32 講道要旨

這段經文講明，當人無將上帝當作上帝來敬拜，欲照自己的意思行，心就會變歪，走去錯誤的行為。正如經上所寫：「伊們將上帝的真理換做虛偽，去拜受造的物，無敬拜造物的主。」人與上帝的關係翻倒，就是罪的開始——因為自我中心離開上帝。

結果，人心內會產生驕傲、貪心、嫉妒等惡意，社會內也充滿閒話、鬥爭、歧視等罪惡。這是因為上帝任憑人受罪的結果——受罪支配的人誤認為這是「自由」。雖然是自作自受，咱猶原受著痛苦。

但是上帝為著欲拯救咱，將祂的獨生子耶穌交予十字架，替咱承受罪的刑罰。信耶穌的人會得著赦免。咱若將上帝當作造物主來敬拜、感謝，就會恢復與上帝正確的關係，也找回真正的自我。用信心來接受耶穌的救恩的人是有福氣的，會信靠上帝的疼，亦會疼惜身邊的人。

로마서 1

불순종에서 오는 죽음

18그러나 악한 행동으로 진리를 막는 모든 죄인들에게는 하나님이 하늘에서 노여워하십니다.

19이것은 하나님이 자기에 대하여 알 만한 것을 그들에게 나타내셔서 그것이 그들에게 분명해졌기 때문입니다.

20하나님이 세상을 창조하신 그때부터 보이지 않는 그의 속성, 곧 그의 영원하신 능력과 신성이 그가 만드신 만물을 통해 분명히 나타나서 알게 되었으니 이제 그들은 변명할 수가 없습니다.

21그들은 하나님을 알면서도 그분을 하나님으로서 영광스럽게 하지 않고 감사하지도 않으며 그들의 생각은 쓸모없고 그들의 어리석은 마음은 어두워졌습니다.

22그들은 스스로 지혜로운 체하지만 사실은 어리석어서

23영원히 살아 계시는 하나님을 섬기지 않고 오히려 썩어 없어질 사람이나 새나 짐승이나 기어다니는 동물 형상의 우상을 섬기고 있습니다.

24그러므로 하나님은 그들이 마음의 정욕대로 추잡하게 살도록 내버려 두셨고 그들은 서로 몸을 더럽혔습니다.

25그들은 하나님의 진리를 거짓된 것으로 바꾸었고 창조주 하나님보다는 그분이 만드신 것들을 더 경배하며 섬겼습니다. 그러나 길이길이 찬양을 받으실 분은 하나님이십니다. 아멘.

26이것 때문에 하나님께서는 그들을 부끄러운 정욕대로 살게 버려 두셨습니다. 그래서 여자들까지도 정상적인 성생활을 버리고 변태적인 짓을 즐기며

27남자들도 그와 같이 여자들과의 정상적인 성생활을 버리고 자기들끼리 서로 정욕을 불태우면서 부끄러운 짓을 하여 그 잘못에 대한 마땅한 대가를 받았습니다.

28사람들이 하나님을 알려고 하지 않으므로 하나님께서도 그들이 부패한 마음으로 악한 일을 하도록 내버려 두셨습니다.

29그들은 온갖 부정, 추악, 욕심, 악한 생각, 시기, 살인, 다툼, 사기, 악으로 가득 차 있습니다. 그리고 그들은 수군거리며

30서로 헐뜯고 하나님을 미워하고 건방지고 교만하며 자랑하고 악한 일을 꾸며내고 부모에게 불순종하고

31미련하며 신의도 인정도 없고 무자비합니다.

32이런 식으로 사는 사람은 죽음을 당한다는 하나님의 법을 알면서도 그들은 자기들만 이런 짓을 하는 것이 아니라 이렇게 하는 사람들을 옳다고 두둔까지 하고 있습니다.

"하나님의 내버려두심"  로마서 1:18-32  설교 요지

이 말씀은 사람이 하나님을 하나님으로 예배하지 않고 자기 뜻대로 하려고 할 때 마음이 왜곡되고 잘못된 행동으로 나아가게 된다고 가르칩니다. 성경은 "그들은 하나님의 진리를 거짓으로 바꾸어 피조물을 조물주보다 더 경배하고 섬겼다"고 말합니다. 하나님과의 관계가 뒤바뀌는 것이 바로 죄의 시작이며, 자기중심으로 인해 하나님에게서 멀어지는 것입니다.

그 결과 사람의 마음에는 교만, 탐욕, 질투 등의 악한 마음이 생기고, 사회에는 험담, 다툼, 차별 등의 악이 퍼집니다. 이것은 하나님께서 사람들이 죄의 결과를 그대로 겪도록 내버려두셨기 때문이며, 죄에 지배된 사람은 그것을 "자유"라고 착각합니다. 비록 자업자득이지만 우리는 그 고통을 경험합니다.

그러나 하나님은 우리를 구원하시기 위해 아들 예수님을 십자가의 죽음에 내어주셔서 우리의 죄에 대한 벌을 대신 받게 하셨습니다. 그러므로 예수님을 믿는 사람은 죄 사함을 받습니다. 우리가 하나님을 창조주로 예배하고 감사할 때 하나님과의 올바른 관계가 회복되고 참된 자아를 되찾게 됩니다. 믿음으로 이 구원의 은혜를 받는 사람은 복된 사람이며, 하나님의 사랑을 신뢰하고 이웃을 소중히 여기며 살아갈 수 있습니다.

Mga Taga-Roma 1

Mga Kasalanan ng Sangkatauhan

18Nahahayag mula sa langit ang poot ng Diyos laban sa lahat ng kalapastanganan at kasamaan ng mga taong dahil mismo sa kanilang kasamaan ay hinahadlangan ang katotohanan. 19Sapagkat ang maaaring malaman tungkol sa Diyos ay maliwanag, dahil iyon ay ipinapahayag sa kanila ng Diyos. 20Mula pa nang likhain ng Diyos ang sanlibutan, ang kanyang likas na hindi nakikita, ang kanyang kapangyarihang walang hanggan at ang kanyang pagka-Diyos, ay maliwanag na inihahayag ng kanyang mga ginawa. Kaya't wala na silang maidadahilan pa. 21Kahit na alam nilang may Diyos, siya'y hindi nila pinarangalan bilang Diyos, ni pinasalamatan man lang. Sa halip, naghaka-haka sila ng mga bagay na walang kabuluhan kaya't nagdilim ang hangal nilang pag-iisip. 22Sila'y nagmamarunong ngunit lumitaw na sila'y mga hangal. 23Tinalikuran nila ang kaluwalhatian ng Diyos na walang kamatayan, at ang sinamba nila'y mga larawan ng mga taong may kamatayan, ng mga ibon, ng mga hayop na may apat na paa, at ng mga hayop na gumagapang.24Kaya't hinayaan na sila ng Diyos sa kanilang maruruming pagnanasa hanggang sa hindi na nila mapigil ang paggawa ng kahalayan sa isa't isa. 25Ang katotohanan tungkol sa Diyos ay tinalikuran at pinalitan nila ng kasinungalingan. Sinamba nila at pinaglingkuran ang mga nilikha, sa halip na ang lumikha, na siyang dapat papurihan magpakailanman! Amen.

26Dahil dito'y hinayaan sila ng Diyos sa mahahalay na pagnanasa. Ayaw nang makipagtalik ng babae sa lalaki, at sa halip ay sa kapwa babae sila nakikipag-ugnayan. 27Ganoon din ang mga lalaki; ayaw na nilang makipagtalik sa mga babae, at sa kanilang kapwa lalaki sila nahuhumaling. Ginagawa nila ang mga kasuklam-suklam na bagay, kaya't sila'y paparusahan ng nararapat sa kanilang masasamang gawa.

28Dahil ayaw nilang kilalanin ang Diyos, hinayaan sila ng Diyos sa masasamang pag-iisip at sa mga gawaing kasuklam-suklam. 29Naging alipin sila ng lahat ng uri ng kasamaan, kabuktutan, kasakiman, masasamang isip, pagkainggit, pagpatay, pagtatalo, pandaraya at masasamang hangarin. Sila'y naging mahihilig sa tsismis, 30mapanirang puri, nasusuklam sa Diyos, walang pakundangan, mapagmataas, mayayabang, mapagkatha ng kasamaan, at suwail sa magulang. 31Sila'y naging mga hangal, mga taksil, mga walang puso, at di-marunong lumingap sa kapwa. 32Nalalaman nila ang utos ng Diyos na dapat mamatay ang mga gumagawa nito, ngunit patuloy sila sa paggawa nito at natutuwa pang makita na ang iba ay gumagawa rin ng ganoon.

"Pagpapahintulot ng Diyos " Roma 1:18-32 Buod ng Pangaral

Itinuturo ng talatang ito na kapag hindi sinasamba ng tao ang Diyos bilang Diyos at sinusunod ang sariling kagustuhan, ang puso ay nagiging baluktot at nauuwi sa maling gawain. Ayon sa Kasulatan: "Pinalitan nila ang katotohanan ng Diyos ng kasinungalingan at sinamba ang mga nilalang kaysa sa Lumikha." Nagsisimula ang kasalanan kapag nababaligtad ang relasyon natin sa Diyos at lumalayo tayo sa Kanya dahil sa pagiging makasarili.

Bunga nito, sumisibol sa puso ng tao ang kayabangan, kasakiman, inggit, at iba pang masasamang hangarin, at ang lipunan ay napupuno ng paninirang-puri, alitan, at diskriminasyon. Ito ay dahil hinahayaan ng Diyos ang tao na maranasan ang bunga ng kasalanan—akala ng taong alipin ng kasalanan na ito ay "kalayaan." Kahit na ito ay bunga ng sariling gawa, nararanasan pa rin natin ang hirap nito.

Ngunit isinugo ng Diyos ang Kanyang Anak na si Jesus upang mamatay sa krus, at Siya ang nagdala ng parusa para sa ating mga kasalanan. Kaya ang sumasampalataya kay Jesus ay tumatanggap ng kapatawaran. Sa pagsamba at pasasalamat sa Diyos bilang ating Manlilikha, naibabalik natin ang tamang relasyon sa Kanya at natatagpuan ang tunay na sarili. Mapalad ang tumatanggap ng biyaya ng kaligtasan sa pamamagitan ng pananampalataya; sila ay nabubuhay nang may pagtitiwala sa pag-ibig ng Diyos at may paggalang sa kapwa.